Archive for the ‘16 آذر’ Category

استادان دانشگاه شهیدبهشتی به جمع دانشجویان معترض پیوستند

دسامبر 8, 2009

نوروز : دانشگاه شهید بهشتی یکروز پس از 16آذر نیز صحنه درگیری دانشجویان با بسیجیانی بود که از خارج دانشگاه با همکاری حراست به داخل آمده و فضای دانشگاه را ملتهب کردند.از صبح امروز چندین اتوبوس از بسیجیان و نیروهای لباس شخصی از بیرون دانشگاه برای برگزاری تجمع به دانشگاه شهید بهشتی منتقل شدند.به گزارش نوروز، این نیروها با حرکت به سمت دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی و سردادن شعار علیه دانشجویان و جنبش سبز سعی در تحریک آنها داشتند.دانشجویان که با تعطیل کردن کلاس های درس قصد تجمع در محوطه دانشکده حقوق را داشتند، با ممانعت نیروهای حراست مواجه شدند.حراست دانشگاه به دانشجویان اجازه خروج از ساختمان دانشکده حقوق را نداد. با اینحال دانشجویان در مقابل بسیجیان تجمع کرده و دو طرف شعارهایی علیه هم سر دادند.دانشجویان سپس در مقابل دانشکده حقوق دست به تظاهرات زده و با سردادن شعار دانشجوی باغیرت حمایت، حمایت، سایر دانشجویان را به جمع خود دعوت کردند.آنها تجمع اعتراضی خود را در مقابل دانشکده ادبیات پایان دادند.روز گذشته نیز دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی با برگزاری تجمع بزرگ و خودجوش در این دانشگاه روز دانشجو را گرامی داشتند.در این تجمع دانشجویان شعارهای شدیدی علیه مسئولان نظام سر دادند و در مقابل تپه های اوین، فریاد «الله اکبر» سر دادند.نیروهای انصار حزب الله و بسیجیانی که با اتوبوس به دانشگاه شهید بهشتی منتقل شدند به همراه بسیجیان این دانشگاه دانشگاه، در مقابل سلف غذاخوری پسران تجمع کرده و شعارهایی نظير «موسوی کم آورده»، «مرگ بر ضد ولایت فقیه» سر دادند.در مقابل دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی با تجمع در مقابل سلف غذاخوری دختران و شعارهایی نظیر «توپ تانک بسیجی دیگر اثر ندارد» و «مرگ بر دیکتاتور» سر دادند.تجمع اعتراضی دیروز و امروز در دانشگاه شهید بهشتی بعد از سال ها سکوت دانشجویان این دانشگاه رخ داده است. دانشجویان این دانشگاه از روز گذشته همگام با سایر دانشگاه های سراسر کشور اعتراض خود را نسبت به دیکتاتوری و کودتا اعلام کردند.استادان دانشگاه شهید بهشتی نیز روز16آذر به جمع دانشجویان پیوسته و همراه با آنها شعار مرگ بر دیکتاتور سردادند.

16آذر 88 برگ درخشان مقاومت دانشجویی ـ مردمی

دسامبر 8, 2009

اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)

16آذر 88 برگ درخشان مقاومت دانشجویی ـ مردمی

در تاریخ مبارزه ی مردم ایران برای آزادی و رهایی از دیکتاتوری و استبداد، 16 آذر 88 بی تردید روزی بزرگ و ماندگار خواهد بود. با وجود هفته های متوالی سرکوب، احضار و بازداشت فعالین دانشجویی، منع اطلاع رسانی خبرنگاران رسانه های خارجی، قطع شبکه های اینترنت و تلفن موبایل، محاصره دانشگاه ها در روز 16 آذر، استقرار کم سابقه انواع نیروهای امنیتی و انتظامی و لباس شخصی در بخش های مرکزی تهران و مراکز استان ها، دانشگاه ها در تهران و بسیاری از شهرستان ها بار دیگر صحنه ی تظاهرات پرشکوه اعتراضی دانشجویان شد و مردم از هر فرصتی برای پیوستن به دانشجویان بهره برداری کردند.

16 آذر 88 نقطه عطف جدیدی در مبارزه ضد دیکتاتوری مردم ایران است؛ زیرا نشان داد که اکنون جنبش اعتراضی می تواند در صورت لزوم خارج از دایره فرصت های مجاز و مناسبت های حکومتی, در گستره ای به وسعت تمام کشور، مستقل, همزمان و سراسری با صراحتی نافذ در جهت نفی نظام به میدان بیاید و دستگاه ولایت مطلقه فقیه و نماد شخصی آن را آماج اصلی خویش سازد.

16آذر 88 نمودار سراسری و فراگیر شدن مقاومت و اعتراض در دانشگاه های سراسر کشور است. حرکت های وسیع اعتراضی در دانشگاه ها در این روز نشان داده است که دوره ای که با سرکوب فعالان و کنشگران یک جنبش اعتراضی بتوان آن را از نفس انداخت و از تحرک بازداشت، سپری شده است. پیوستن دانشجویان دانشگاه های آزاد و غیرانتقاعی به سایر دانشجویان در برنامه های اعتراضی 16 آذر سندی در فراگیرشدن جنبش ضد دیکتاتوری در میان دانشگاه هاست

16 آذر 88 شکستی بی سابقه برای رژیم ولایی در زورآزمایی با جنبش اعتراضی در عرصه اطلاع رسانی است. رژیمی که همه ابزارهای اطلاع رسانی را در انحصار خویش درآورد و بی سابقه ترین سرکوب رسانه ها و مطبوعات را سازمان داد، تا بتواند افکار عمومی را در محاصره بگیرد، در این روز، در برابر جنبش اطلاع رسانی توده ای شهروندی به زانو درآمد و فرو ریختگی دیواره های سانسور و اختناقش آشکار شد.

در 16 آذر 88 بار دیگر ابهت پوشالی دستگاه رعب و وحشت رژیم شکنجه و تجاوز جنسی و اعدام در غریو پر طنین فریادهای مرگ بر دیکتاتور مردم و جوانان در هم شکست و این درهم شکستن برای رژیمی که سرکوب تنها تکیه گاه آن است، عواقب دامنه داری خواهد داشت. دستگاه ولایی با امنیتی ها و شکنجه گرانش مچاله تر و منزوی تر شده است؛ در حالی که جنبش اعتراضی در مسیر در هم شکستن استبداد دینی گام پراهمیتی به پیش نهاده و ظرفیت توده ای خویش را دوباره به شکلی درخشان به نمایش گذاشته است. جنبشی که می تواند به شیوه ای مستقل فرصت های مقاومت واعتراض خلق کند وهر مناسبت توده ای نوین را به کابوسی تازه برای رژیم اعدام و شکنجه و تجاوز جنسی تبدیل خواهد کرد

با مقاومت درخشان، سراسری و گسترده توده ی دانشجویان و مردم در 16 آذر بار دیگر مبارزین جدیدی به زندانیان سیاسی تاکنونی جنبش اعتراضی مردم ایران افزوده شده است. هنوز ابعاد دستگیری ها در سراسر کشور روشن نیست، اما بی هیچ تردید از هم اکنون و در حالی که هنوز پژواک فریادهای اعتراضات دانشجویی و مردمی در این روز در فضای سیاسی کشور طنین انداز است، مبارزه برای آزادی بی قید و شرط کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی وبازداشت شده گان جدید جنبش اعتراضی بر خواست رهایی کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی مردم در زندان ها و شکنجه گاه های رژیم افزوده شده است.

سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) بر عزم و اراده دانشجویان مبارز کشور درود می فرستد ؛ بار دیگر بر پیشتیبانی خود از مبارزات ضد دیکتاتوری دانشجویان و مردم ایران تاکید می کند و همصدا با همه آزادی خواهان و برابری طلبان خواستار آزادی بی قید و شرط کلیه زندانیان سیاسی جنبش اعتراضی، و بویژه بازداشت شده گان اعتراضات 16 آذر است.
سرنگون باد جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی ، زنده باد سوسیالیسم
هیئت اجرایی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
16 آذر 1388ـ 7 دسامبر 2009

ایران در 16 آذر، اخبار مبارزات دانشجویان و مردم

دسامبر 7, 2009

تمرکز نیروهای انتظامی در جلو دانشگاه ها و خیابان های تهران
خیابان آزادی مقابل دانشگاه شریف مملو از نیروهای نظامی است ،
وضعیت اطرف پل کریمخان عادی است و تا به حال نیروهای نظامی و گارد ضد شورش در ابعاد وسیع دیده نشده اما ترکیب نیروهای لباس شخصی مشهود است
نیروهای لباس شخصی و بسیجیها در خیابان ولیعصر دیده میشوند.موتورسیکلتهای بسیجی در مسیرهای اتوبوس در تردد هستند
بر اساس مشاهدات ساعت 8.30 بامداد امروز نیروهای انتظامی تمام پیاده رو های منتهی به دانشگاه تهران را با حجم وسیع نیروهای انتظامی بسته اند درب اصلی دانشگاه تهران توسط داربست کاملا از دید عابرین پوشیده شده است . نیرو های انتظامی با تمام با بسیج تمام قواحتی نیروهای کلانتری اطراف تهران نظیر بومهن و… در محل دانشگاه حاظر شده اند.این موضوع در حواشی کلیه دانشگاهها نظیر دانشگاه شریف ،دانشگاه امیر کبیر ،دانشگاه علم و صنعت نیز اتفاق افتاده است
ساعت 10.30نیروهای انتظامی حد فاصل میدان فردوسی تا میدان انقلاب خصوصا حوالی دانشگاه تهران و از چهارراه توحید تا دانشگاه شریف را قرق کرده اند این نیروها با تمام تجیهزات حاضر هستند چهره نظامی به خیابان انقلاب و خیابان ازادی داده اند
ساعت 10.50 دانشگاه تهران در محاصره کامل قرار دارد و بیش از 1000 نفر از نیروهای سرکوبگر گارد ویژه و سپاه پاسداران مستقر کرده اند که دائم بر تعداد آنها افزوده می شود. آنها پیاده روهای مقابل دانشگاه تهران را با نردهای فلزی بسته اند که کسی نتواند تردد کند. ابتدا مقابل درب ورودی دانشگاه سه دستگاه اتوبوس متوقف کردند که مانع دید مردم شوند

اولین عکس در جلو درب اصلی دانشگاه تهران

شعارهای۱۶ آذر
دانشجو ما با تو هم پیمانیم, فرزندان ایرانیم =حكومت فاشیستی! تو دولت ما نیستی =خامنه ای بدونه ,بزودی سرنگونه =خامنه ای قاتله, كل نظام باطله =غزه و لبنان کمن ,رفتن سراغ یمن = ایران جنگه, خاموشی ننگه =نصر من الله و فتح قریب ,مرگ بر این رژیم مردم فریب =خامنه ای حیاکن ,سلطنت و رها کن =شعار ملت ما, دین از سیا…ست جدا دانشجو می رزمد دیکتاتور میلرزد دانشجو بیدار است از دیکتاتور بیزار است.
فضای امنیتی در سحرگاه 16 آذر

نیروهای امنیتی با تعقیب، تهدید و مسدود کردن راه‌های ارتباطی فعالین مدنی و دانشجویی را در شب قبل از برگزاری مراسم 16 آذر تحت فشار قرار داده‌اند.

به گزارش واحد اندیشه و بیان مجموعه فعالان حقوق‌بشر در ایران، نیروهای امنیتی بسیاری از فعالین دانشجویی و مدنی را با حضور در مقابل درب منازل آنان از شب قبل از 16 آذر تحت نظر قرار داده اند. این ماموران با نشستن در ماشین‌ها مقابل منازل دانشجویان و فعالان عبور و مرور آن‌ها را تحت نظر گرفته و باعث نگرانی خانواده‌های آنان شده‌اند.

این در حالی است که از روز گذشته سرعت اینترنت و وصل شدن به شبکه‌ی اینترنت در سراسر ایران با مشکلات عدیده‌ییمنجمله کاهش پهنای باند روبه‌رو بوده است و بسیاری از سایت‌ها فیلتر شده و یا دسترسی به آنان به هیچ طریقی ممکن نیست.

هم‌چنین خطوط تلفن و تلفن‌های همراه نیز دچار اختلال شده است و مشترکان با مشکل مواجه هستند. این در حالی است که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با ارسال پیام‌ک هایی برای خبرنگاران رسانه‌های خارجی داخل ایران، مجوز کار آن‌ها را برای سه روز آینده در ایران لغو کرده است و آن‌ها حق خبررسانی و انجام شغل‌شان را ندارند.

طی روزهای گذشته و با نزدیک شدن به 16 آذر نهادهای امنیتی با بازداشت دانشجویان و فعالین دانشجویی سعی در برگزار نشدن مراسم 16 آذر کرده‌اند. به طوری که در طی یک ماه گذشته بیش از 70 دانشجو بازداشت و ده‌ها دانشجو با محرومیت از تحصیل و اخراج از دانشگاه‌ها یا تهدید و اخذ تعهد برای عدم شرکت در برنامه های روز دانشجو مواجه شده‌اند.

گزارشي از بازداشت ها واحضارها در دانشگاه تبريز

دسامبر 7, 2009

بازداشت دو تن از فعالین دانشجویی دانشگاه آزاد و احضارهای متعدد فعالین دانشجویی به وزارت اطلاعات در تبریز بیانگر آغاز موج جدیدی از فشارها بر دانشجویان فعال است. چهارشنبه شب به دلایل نامعلوم، رسول عالی نژاد دانشجوی علوم تربیتی دانشگاه آزاد تبریز و بهروز فریدی دانشجوی مکانیک این دانشگاه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
این در حالی است که همزمان با اعتراضات مردمی و دانشجویان در روز 13 آبان تعدادی از معترضان و دانشجویان بازداشت شدند که کماکان برخی از آنان در بازداشت به سر می برند. موسی ساکت مسئول ستاد شهروند آزاد (مطالبه محوران حامی کروبی) از این افراد است که از روز 13 آبان در بازداشت به سر می‌برد. لازم به ذکر است که بهنام نیکزاد عضو سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه آزاد تبریز و از فعالین ستاد میر حسین موسوی نیز در روز 13 آبان بازداشت شده بود که که در عصر 24 آبان با صدور قرار وثیقه از سوی دادیار شعبه ی 11 دادسرای تبریز به همراه چند تن دیگر آزاد شدند.
هم‌چنین در پی حوادث اخیر دانشگاه سراسری تبریز و تجمع اعتراض آمیز دانشجویان این دانشگاه در روز 13 آبان تنی چند از دانشجویان شرکت کننده در این تجمع با حکم اخراج موقت خود مواجه شدند.
این امر در حالی رخ می‌دهد که در پی حوادث پس از انتخابات و تعطیلی دانشگاه تبریز، بیش از 40 نفر از فعالین دانشجویی به کمیته انضباطی احضار و 8 نفر از آنان با حکم تعلیق خود مواجه شدند. همچنین نزدیک به 120 نفر از دانشجویان از حق داشتن خویگاه محروم شدند که پس از مدّتی با اخذ تعهد، به آنها خوابگاه واگذار شد.
پس از گذشت چند روز از حوادث 13 آبان طی احکامی غیر قانونی و به تشخیص کمیته تجدید نظر 10 نفر دیگر از دانشجویان این دانشگاه تا اطلاع ثانوی و به مدّتی نا معلوم از ادامه تحصیل محروم شد‌ه‌اند و اجازه ی ورود به دانشگاه و خوابگاه را ندارند.
گفته می‌شود برخی از دانشجویان فعال در دانشگاه آزاد تبریز نیز تلفنی به اداره ی اطلاعات احضار شده و مورد تهدید قرار گرفته‌اند.

…… و 16 آذر، کابوسی دیگر برای استبداد حاکم

دسامبر 6, 2009

اعلامیه  هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر

به مناسبت روز دانشجو

جنبش دانشجویی ایران، امسال در حالی برای برگزاری پنجاه و ششمین سالگرد 16 آذر1332 و گرامی داشت خاطره ی بزرگ نیا، قندچی و شریعت رضوی، سه شهید جنبش دانشجویی آن سال، آماده شده است که در فضای اعتراضی جنبش مردمی، از آغاز سال تحصیلی، دانشگاه، هر روزش ، 16 آذر بوده است. حضور اعتراضی دانشجویان دانشگاه های گوناگون کشور، آرام و قرار از مأموران امنیتی و انتظامی رژیم ربوده است.  اعتراضات دانشجوئی، دیگر، اعتراض تنها بخش کوچکی از فعالین دانشجویی نیست، بلکه در اعتراضات چند ماهه اخیر و بویژه اعتراضات آذرماه، این اکثریت دانشجویان  هستند که پرچم مبارزه را بر دوش می کشند. همین ویژه گی است که علیرغم احضارهای گسترده و دستگیری های بسیار و تهدیدات روزمره، حرکت دانشجویی را هم چنان با قدرت به  پیش می راند. همبستگی دانشجویی، توانسته است گرایشات گوناگون درون جنبش دانشجویی را در کنار هم گرد آورد و برای اعتراض به مشکلات موجود در محیط های دانشجوئی و هم چنین برای همراهی و همگامی با جنبش ضد استبدادی مردم، هم چون تن واحدی عمل کند. شاید بتوان گفت این مهمترین دستآورد مبارزات کنونی دانشجویان کشور است. بدون همبستگی گرایشات گوناگون درون جنبش دانشجویی و بدون همراهی و همگامی توده ی دانشجو، امکان رشد و گسترش حرکت های دانشجویی بسیار محدود و احتمال سرکوب آن افزایش می یافت. می بایست این دستآورد را به خوبی پاس داشت. همبستگی میان دانشجویان و احترام به عقاید و نظرات همدیگر و به رسمیت شناختن حضور گرایشات گوناگون درون جنبش دانشجویی، ضمن تاکید بر اشتراکات مبارزاتی، قدرت دانشجویان را در سنگرهای طبیعی خود به شدت افزایش می دهد.  اما حفظ و تداوم این قدرت، به حد سازمانیافتگی فعالین دانشجویی بستگی تام دارد. تمامی تلاش های مأموران امنیتی و پلیسی رژیم اسلامی بر آن است که با دستگیری فعالین، به قدرت و تداوم مبارزاتی دانشجویان لطمه بزند. آن ها با حیله های گوناگون سعی در شناسائی این فعالین دارند. اما قدرت دانشجویان به آن است که از یک سو، فعالین شان سازمان یافته و متشکل بوده و با استفاده از ارتباطات طبیعی با توده ی دانشجو پیوند داشته  باشند و از دیگرسو، با هنرمندی در تلفیق کار مخفی و علنی بکوشند و از این طریق تداوم مبارزاتی را تضمین کنند. این امر از آن رو نیز ضرورت دارد که هرچه دامنه ی جبنش گسترده تر می شود، تلاش رژیم اسلامی برای سرکوب آن نیز افزایش می یابد. برای مقابله با این خطر، نه تنها تلفیق کار علنی و مخفی ضروری است، بلکه فعالین دانشجویی باید برای ایجاد هسته های مخفی که پایداری و تداوم مبارزه را تضمین نماید نیز با جدیت عمل کنند.

جنبش دانشجویی کشور، دیگر محصور در چند دانشگاه و دانشکده آن هم  در چند شهر بزرگ نیست. حضور بیش از 3 و نیم  میلیون دانشجو در بیش از 200 دانشگاه بزرگ در 50 شهر کشور، دامنه ی جنبش دانشجویی را به خوبی نشان می دهد. از این تعداد یک میلیون دانشجو در 50 مرکز دانشگاهی دانشگاه آزاد به تحصیل مشغول هستند. این نیروی سراسری اکنون دارای قدرتی است که سرکوبگران اسلامی را بشدت ترسانده است. اگر این نیروی سراسری، متحد و یک پارچه عمل کند، نه تنها نیروی سرکوب را پراکنده خواهد ساخت بلکه صدای اعتراضات خود را به سراسر کشور خواهد رساندو به عنوان یک جنبش  اعتراضی و سراسری وارد معادلات سیاسی کشور خواهد شد. اما رسیدن به چنین امری، نیاز به ارتباطات سازمانیافته و هم آهنگی  دارد. ایجاد ارتباطات مطمئن میان فعالین دانشجویی دانشگاه های گوناگون، چه در قالب تشکل های سراسری دانشجویی و چه در قالب ارتباطات طبیعی، می تواند زمینه ساز تشکل  سراسری دانشجویان باشد. حمایت دانشجویان دانشگاه های بزرگ از دانشجویان شهرهای کوچک و پخش اخبار مبارزاتی آن ها ضرورتی تام دارد. در شهرهای کوچک و دانشگاه های دورافتاده، نیروهای امنیتی و پلیسی با حضور سنگین امکان مانور بیشتری دارند و این بخش از دانشجویان هنوز تجارب دانشجویان دانشگاه های برزگ بویژه در تهران را ندارند.

جمعیت میلیونی دانشجویی کشور، دیگرمحدود به بخش کوچکی از جوانان خانواده های متوسط و بالای جامعه نیست.  بخش وسیعی از جامعه دانشجویی کشور اکنون با هزاران رشته با توده ی کارگران و زحمتکشان در ارتباط است. آن ها جدا از ارتباطاتشان با استادان، با توده ی دانش آموزان و جوانان و معلمان نیز به راحتی در ارتباط قرار می گیرند. این ارتباط چه از طریق ارتباطات دانشجویان با محیط های تحصیلی و چه از طریق ارتباطات درون خانوادگی امکان پذیر است. همین امر شرایط انتقال آگاهی و تجارب را به راحتی مقدور می سازد. ارتباط دانشجویان با دانش آموزان و جوانان، در صورتی که کار مؤثری در آن صورت گیرد می تواند به بسیج یک جمعیت بیست و چند میلیونی کمک کند. اما ارتباط با دانش آموزان، تنها کانال ارتباطی آن ها نیست. پیوندهای دانشجویان به عنوان بخش آگاه و مورد احترام خانواده ها، امکان تماس و ارتباط آن ها با کارگران و زحمتکشان را فراهم می سازد. ارتباطی که می تواند زمینه ی همکاری ها و حمایت های متقابل جنبش دانشجویی و  کارگری را فراهم آورد. همین ارتباط، پیوند دانشجویان با جنبش زنان را نیز فراهم ساخته است. دختران دانشجو، در جنبش زنان نقش قابل ستایشی داشته اند و در انتقال اخبار مبارزات جنبش زنان فعالانه عمل کرده اند. وجود چنین ارتباطات طبیعی، اگر به درستی به کار گرفته شود، این ظرفیت را در جنبش دانشجوئی ایجاد می کند که بتواند در مبارزات ضداستبدادی موجود همچون تسمه اتصال جنبش های اجتماعی گوناگون عمل کند و بهُ گسترش آن کمک کند. این امر در شرایطی که استبداد حاکم با سرکوب خشن، اجازه فعالیت های حزبی مستقل و مردمی را نمی دهد، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بی جهت نیست که در خلاء احزاب مؤثر، فعال و مستقل سیاسی، جنبش دانشجویی گاه به صورت یک حزب سیاسی عمل می کند.

توده ای بودن اعتراضات ضداستبدادی دانشجویان، سراسری بودن  حرکت های اخیرشان، و ظرفیت شان برای اتصال به دیگر اقشار مردمی و ایجاد همآهنگی میان آن ها، سه ویژه گی جنبش دانشجویی اخیر است که ترس را بر حاکمان اسلامی مستولی کرده است. اعتراضات گسترده ی دانشجویان از آغاز سال تحصیلی تاکنون؛ نقش دانشجویان در حرکت های پرشور مردمی و شهیدان جنبش دانشجویی در چند ماهه اخیر، باعث شده است که دولت اسلامی برای جلوگیری از برگزاری با شکوه سالروز 16 آذر، تمامی امکانات خود را به کار گیرد. در یک ماهه اخیر بیش از 70 دانشجو بازداشت شده اند؛ صدها تن از دانشجویان احضار شده و به آن ها هشدار داده اند، از حضور بسیاری از دانشجویان در دانشگاه ها جلوگیری شده است، با انتشار بیانیه های تهدید آمیز، به دانشجویان هشدار داده اند تا از محوط های دانشگاهی خارج نشوند؛ ارتباطات اینترنتی را مختل ساخته اند؛ خبرنگاران خارجی را ممنوع الخبر کرده اند و … و در کنار آن نیروهای سرکوب لباس شخصی،سپاهی، امنیتی و انتظامی  را به حال آماده باش درآورده اند تا از حرکت اعتراضی مستقل دانشجویان، در روز دانشجو، جلوگیری کنند. آن ها دریافته اند که 16 آذر امسال، حلقه ای از سلسله زنجیر اعتراضات و تظاهرات ضداستبدادی مردم است که نمونه های آن را در روز قدس و 13 آّبان دیدیم. و این بر ترس سرکوبگران حاکم افزوده است. در واقعِ امر استبداد دینی تا هم اکنون شکست مفتضحانه ای خورده است و جنبش دانشجویی بطور روزانه  روز دانشجو را گرامی داشته است. با این حال حلقه ی اخیر از زنجیره ی اعتراضات توده ای، از آن جا که از جمله روزهای به اصطلاح یوم الله رژیم نیست، و پوشش و حفاظ «قانونی» ندارد، بیشتر در معرض سرکوب قرار گرفته است. این نکته ای است که باید مورد توجه فعالین و سازمانگران جنبش دانشجویی قرار گیرد. اتخاذ هوشمندانه ی تاکتیک هایی که امکانات سرکوب را محدود ساخته و هزینه های مبارزات دانشجویی و مردمی را در این روز کاهش دهد از اهمیت ویژه ای برخودار است.  توجه داشته باشیم حرکت اعتراضی 16 آذر، حرکت مستقلی است که تاریخچه مبارزات ضداستبدادی و ضد امپریالیستی  نیروهای دمکراتیک و چپ را پاسداری می کند و از این رو مورد نفرت روحانیون حاکم و دستگاه ولایت است. پاسداری از این روز، پاسداری از استقلال و آزادی است که در کودتای امریکائی 1332 با سرنگونی دولت ملی دکتر مصدق لگدمال شد. امری که مورد حمایت  روحانیت آن روز به رهبری آیت الله کاشانی قرار گرفت. از این رو برگزاری 16 آذر، دهن کجی آشکاری به دستگاه ولایت و وارثان خط کاشانی نیز هست. نباید از یاد برد که دشمنی دستگاه ولایت و استبداد دینی با دانشگاه و دانشجویان از همان ابتدای روی کار آمدن رژیم اسلامی آغاز شد. انقلاب فرهنگی اول و تصفیه های گسترده دانشجویان و استادان، و تداوم آن در جلوگیری از ورود بسیاری از جوانان به دانشگاه  به بهانه ی ملاحظات سیاسی، ایدئولوژیک و امنیتی، نشان از این دشمنی داشت. انقلاب فرهنگی کنونی نیز، تلاشی در این راستاست. روحانیت حاکم همواره تلاش داشته است که دانشگاه را به زیر قدرت حوزه ببرد. امری که دراجرای آن شکست خورده است. راه انداختن بحثِ نامطلوب بودن علوم انسانی نیز همین هدف را دنبال می کند. واقعیت این است که روحانیت علم گریز و استبداد دینی مرتجع، با علم  و علم آموزی مخالفند و از این رو برای محدود کردن امکان دانشجویان در فراگیری علوم مدرن به هر حیله ای دست می زنند. اما دانشجویان همواره این تلاش های عبث را در هم شکسته اند و پرچم دفاع از علم و  فراگیری دانش را هوشمندانه برافراشته نگه داشته اند. گرامی داشت 16 آذر، تاکید مجددی بر این تلاش هوشمندانه و مبارزه بی امان با افکار ارتجاعی نیز هست.

و اکنون با فرارسیدن 16 آذری دیگر، سازمان ما ضمن تبریک فرارسیدن  روز پرافتخار دانشجو، به تمامی دانشجویان و مبارزان راه آزادی، استقلال ، عدالت اجتماعی و سوسیالیسم، خود را همراه و همرزم دانشجویان پرشور ایران، چه در داخل و چه در خارج از کشور می داند و با تمام قوا از اعتراضات و حرکت هایشان حمایت و پشتیبانی می کند.

سازمان ما از همه مردم آزاده و نیروهای آزادی خواه  و برابری طلب می خواهد از هر طریق ممکن  با حمایت و پشتیبانی از مراسم روز دانشجو و مبارزات دانشجویی، در کنار دانشجویان علیه دیکتاتوری اسلامی قرار گیرند و اجازه ندهند تیغ سرکوب بر گلوی جنبش دانشجویی قرار گیرد.

سرنگون باد جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم

هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)

15 آذرماه 1388 برابر با  6 دسامبر 2009

اطلاعیه ی نهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران در خارج از کشور

دسامبر 3, 2009

شانزده آذر
جنبش آزادیخواهی گامی دیگر رو به جلو
برگزاری شانزده آذر 1388 در برابر دولت کودتا و رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی تجلی خاصی از مبارزه را سازمان خواهد داد ، چراکه با گذشت شش ماه از جدال جنبش عظیم اجتماعی علیه حاکمیت و در حالی که نظام سرکوبگر سرمایه در این مدت ده ها نفر را به قتل رسانده ولی قادر نیست جنبش را مطابق با امیال خویش مهار نماید. با گذشت زمان نیروی اعتراضی در شکل نسبی نقصان یافته خویش، کیفیت والائی میگیرد و بیش از پیش رادیکالیزه میشود. بیهوده نیست که رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی تشکلات مستقل طبقاتی کارگری را غیر قانونی میداند و مسئولان آنرا با تهدید و ارعاب و شکنجه و زندان باسارت میگیرد سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه یکی از آنان است. مضافا که بخش قابل توجه ای از دانشجویان با سمت گیری بطرف کارگران و زحمتکشان، که صاحبان اصلی جامعه هستند، سنگر جدید مبارزه را پربارتر خواهند نمود و شعارهائی در جهت آزادی زندانیان سیاسی و نیز آزادی کارگران زندانی سر می دهند.
´´آنها بر این واقفند که هیچ جنبش اجتماعی نمیتواند سیر صعودی را طی نماید و خواستها و نیز شعارهای عدالت جویانه را پیشه کند، بدون اینکه خود را به منافع طبقه کارگر نزدیک سازد.
اکثریت دانشجویان دانشگاههای ایران به واقعیت یاد شده در فوق آگاهی کامل دارند و با اتخاذ برنامه و سیاستی اصولی از یک طرف ترفندهای بخشی از حاکمیت را که «سبزگونه» در پی نجات نظام جمهوری سرمایه داری ا سلامی است خنثی میسازند و از طرف دیگر با کوشش درساختن تشکلات توده ای دانشجویان به مثابه ظرفی برای بیان خواست های صنفی و سیاسی خویش و نیز وسیله ای برای به میدان آوردن مبارزه توده ها ی دانشجو با اتخاذ شعارهای مترقی و پیشرو به منافع کارگران و زحمتکشان روی میآورند و با صلابت و پویائی همراه با جنبش زنان و سایر نهادها تسمه های انتقالی مستحکمی را جهت اتحاد جنبش های اجتماعی به یکدیگر با محوریت طبقه کارگر و از این طریق، گام نهادن بسوی تغییرات بنیادی، در جامعه بوجود میآورند. بنابراین اتحاد و مبارزه ی دانشجویان فقط در چنین مسیری شفافیت مییابد و راه پیروزی های آتی را میگشاید و اینگونه بیش از پیش لرزه بر اندام رژیم جمهوری اسلامی می اندازد. شانزده آذر امسال نیز فرصتی تاریخی است که پیشروی جنبش آزادیخواهی را به مبارزات دانشجویی و فعالیت سوسیالیستهای آن گره زده است .
نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران ــ خارج از کشور نوامبر 2009
– کمیته همبستگی با کارگران ایران – استرالیا unionnn1@gmail.com
ـ کمیته همبستگی با جنبش کارگری ایران- استرالیا proletarianunite@gmail.com
– کمیته دفاع از کارگران ایران – نروژ cdkargari@gmail.com
– همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران – فرانسه sstiran@yahoo.fr
– کانون همبستگی با کارگران ایران – فرانکفورت و حومه kanoonhf_2007@yahoo.de
– کانون همبستگی با جنبش کارگری ایران – هانوفر kanon.hannover@yahoo.de
– کمیته همبستگی کارگران ایران و سوئد isask@comhem.se
– کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ kanounhambastegi@gmail.com
– انجمن کارگری جمال چراغ ویسی ankjch@yahoo.co.uk
– شبکه همبستگی کارگری iranwsn@fastmail.fm
– اتحاد چپ ایرانیان واشنگتن leftalliance@yahoo.com
– کمیته حمایت از کارگران ایران تورنتو کانادا toronto_committee@yahoo.ca

از دانشگاه تا خیابان! امیرجواهری لنگرودی

دسامبر 3, 2009

چند روز به ۱۶ آذر ۱۳۸۸، روزتجلی شعار»اتحاد- مبارزه- پیروزی» براستبداد حاکم مانده است. amirjavaheri@yahoo.com
پرسش اساسی این است آیا مبارزه سراسری دانشجویان درپهنه وصحنه امکان، وشرایط موجود و قدرت عنان گسترسرکوب، می تواند ازسد همین سرکوبگری ها گذرکند و خود را با مبارزات طبقاتی اکثریت زحمتکشان جامعه پیوند زند یا نه؟ چند روزی به ۱۶آذر در گستره یک اعتراض وسیع و عمق یافته توده ای مانده است. چند روز دیگری که می توان آنرا جان مایه یک جنبش همگانی و تاحدی راه گشا شمرد. نباید از یاد برد که ۱۶ آذر، به مانند روز قدس و روز ۱۳ آبان، روزی دولتی و ازجنس و نشانه های به جا مانده ازحاکمیت اسلامی نیست. بزبانی مراسم مورد پذیرش رژیم نیست. تنها ازهمین روست که نظام اسلامی درتمامی ۳۰سال گذشته تلاش کرده است، به هرطریقی ازبرگزاری مستقل این روزممانعت به عمل آورد و آنرا از سرراه خودبردارد. همانگونه که نظام سلف آنان (دستگاه مختنق پهلوی) نیزاین روز را با سرکوب و دستگیری و کشاندن تمامیت نیروی گارد به درون دانشگاهها وکوی دانشگاهها، پاسخ می گفت و ساواکش دردرون زندان ها با عربده کشی به دانشجویان دستگیرشده فرمان می راند. به یک عبارت؛ روز ۱۶آذر، با پیشینه دادخواهی چپ و سنت آنان درپهنه رویارویی ها بادیکتاتوری حاکم و با تجلی شعار( اتحاد – مبارزه – پیروزی ) دربیش ازپنج دهه با فراز و فرودهایی همراه بوده است .

روز ۱۶ آذر از سال سی و دو به این سو را باید روزتاریخی تجدید عهد با جان باختگان این حماسه، سه قطره خون به نام های مصطفي بزرگ نيا، مهدي شريعت رضوي (ازاعضاءرهبري سازمان جوانان حزب توده ايران) واحمد قندچي (عضو جبهه ملي ايران) شمرد، که محمد رضا شاه با پهن کردن فرش قرمزی به زیرپای نیکسون، فرستاده ریئس جمهوروقت امریکا آیزنهاور، گشود و بعدتر با مبارزات همه جان باختگان مبارزجنبش دانشجویی کشور ایران همراه گشته است.

ازآن روزتا به امروز، مراسم ۱۶اذر، هیچگاه شکل سوگواری وتعزیه گردانی برای این سه مبارز راه آزادی به خود نگرفته است. ازان روز تا به امروز همه سوسیالیست ها، جانبداران سنت چپ وجنبش آزادیخواهی ایران،به صف می شوند تاجدای ازنگرش نظری گروه، جمعیت، حزب یا سازمان خویش، موجودیت این روز و جنبش دانشجویی و مطالبات آزادیخواهانه آنرا در براب رهرگونه گردنکشی دیکتاتوری،همچنان زنده بدارند و تلاش نمایند تا این روز را به روز مبارزه برای صلح، مبارزه برای آزادی و برابری و عدالت اجتماعی،اتحاد وسیع برضد امپریالیسم و دیکتاتوری و ستم ارتجاع و استبداد و روزمبارزه برای پیروزی مردم و نیل به استقلال و تامین حاکمیت ملی دررویارویی با تمامیت رژیم های دیکتاتوری بدل نمایند. هر آنگاه که این جنبش دادخواهی با تنگ نظری گروهی معین غصب گردید آنچنان عوارض سنگینی از خود به جای گذاشت که تا مدت ها خود دانشجویان در پی پرداختن هزینه های آن در تب وتاب به سر برده اند. تنها ازهمین رو است که دراین روز دانشجویان دختر وپ سر،درطی بیش ازپنج دهه به صف می گردند تا با نفی فرقه گرایی ویک جانبه نگری، گزینش نوعی انتخاب عمل آگاهانه با بی عملی، وداع گویند. متحد می شوند تا فریاد و مبارزه را بانظاره گری و سکوت عوض نمایند. فراخوان می دهند تا با گزینش مبارزه علیه خفقان و دیکتاتوری، نماد وفاداری به مردم و منافع آنان، دوری خویش ازگردن فرازی حاکمان را به نمایش بگذارند.

اما امسال ۱۶ آذر، دیگرتنها روزدانشجویان نیست، بلکه روزملتی به پاخواسته برعلیه دیکتاوری هم است. چرا که ۱۶آذر امسال درشرایطی برپاداشته می شودکه جنبش اعتراضی و دادخواهی مردمان ایران، دوره گذار از کلیت نظام فاسد و ارتجاعی، ضد آزادی و فرهنگ، جمهوری اسلامی ایران را ازسرمی گذراند. مردمان ایران عزم خود را در عبور از سکان رهبری ولایت و همه سرکوبگریهای آن مصمم می یابند تا ازآن بگذرند و دستگاه جماران نیزبا تمام قوای امنیتی، نظامی، بسیج، لباس شخصی و قوای پیاده وسواره می خواهند به هرقیمتی شده، حتی با برپایی چوبه های دارخیابانی، راه انداختن حمام خون، همچنان سلطان جماران باقی بمانند. اینگونه است که دادستان کل کشور، محسنی اژه ای با شمشیری ازنیام برکشیده، پنجشنبه پنجم آبان اعلام می دارد: قوه قضائيه مصمم است تا با تکرار هرگونه ناآرامی تازه توسط معترضان به نتيجه انتخابات رياست جمهوری ايران، به صورت قاطع و بازدارنده برخورد کند. غلامحسين محسنی اژه ای، درگفتگوی ویژه خبری روز، به معترضان هشدار داده است که: ازاين به بعد با هرگونه اقدامی که بنا برادعای وی «موجب اخلال درنظام شود»، بدون هیچ اغماضی برخورد خواهد شد وهیچ عذروبهانه ای پذیرفته نیست (مطبوعات داخل کشور).

پرسش دیگراین استکه: آیا در۱۶ آذر امسال، دانشجویان با چگونه راهکاری خود را روبرو می بینند؟ باقی ماندن دردرون دانشگاه و کوی دانشگاه و سرکردن با نیروی خود، یا گره خوردن با جنبش خیابانی وبهره گیری همه سویه ازتمام ظرفیت ها و توان سراسری خود، امر رودرویی با کلیت رژیم رابه نمایش خواهند گذاشت؟

واقعیت اینستکه؛ تاکنون جنبش اعتراضی عموما درتهران و شهرهای بزرگ و جغرافیای ملی ایران (کردستان، آذربایجان، سیستان و بلوچستان، اهواز و…) تمرکز یافته است. باید این سطح ازبسته عمل کردن راشکست. باید سازماندهی حرکت دانشجویی را نه درسطح تهران بزرگ بلکه به تاسی ازنشانه روی آنچه که در ۱۳آبان امسال شاهدش بودیم، درسطح تمامی استان ها، شهرستان ها و با درهم شکستن سد جدایی رابطه همه دانشجویان و درهم تنیدگی همه گرایش های موجود جنبش دانشجویی دربین دانشگاه های دولتی و دانشگاه های آزاد سراسر کشور فراهم آورد. واقعیت اینستکه ما امروز در بیش از۲۰۰استان و شهرستان، که با ترکیب گسترده دانشجویان درسطح بیش از۵۰۰دانشگاه، دانشکده، مدرسه عالی درسراسرایران پوشش می یابد، روبرو هستیم. باید همه آنان، همانطور که درلیست زیرمی آید، درپیکره هماهنگی وسازمانیابی این مرحله ازمبارزه که هر کدام آنان هزینه سنگینی نیزتا به امروز پرداخته اند، بتوانند هر یک خود به پایه اساسی اعتراضات سراسری مبدل گردند. آنچه که درفاصله ۱۳آبان به اینسو انجام پذیرفت اگرطی روزهای آینده، به زنجیره پیوند متحد قدرتمند این تحرکات پیشروی ما به حرکت درآید، بیش ازهرچیزماشین سرکوب حکومتیان کند می گردد و قدرت مدافعه و مقاومت مبارزین دردرون جنبش خیابانی فزونی می یابد. امری که دانشجویان طی پیام های خود نیز تا حدی بدان اشاره داشته اند.

تنه ااز همین رو و برپایه گزارشات تاحال منتشرشده، بویژه طی هفته های اخیر، ما شاهد لیستی از احضارها و دستگیری وسیع دانشجویان دراشل سراسری هستیم. ازجمله در: دانشگاههای امیرکبیر، شیراز، ایلام، دانشگاه آزاد تبریز، دانشگاه رازی کرمانشاه، ارومیه، مهاباد، بابل، دانشجویان دانشگاه مازندران، دانشگاه بين المللى قزوين، چهارمحال و بختیاری، دانشجويان دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد، علم و صنعت تهران، دانشکده برق و کامپیوتر دانشگاه تهران، دانشگاه صنعت آب وبرق، دانشگاه خواجه نصیر تهران، دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند، دانشجويان واحد ماهشهرپلی تکنيک، دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشگاه آزاد اهواز، دانشگاه صنعت نفت آبادان، دانشگاه آزاد نجف آباد، دانشگاه شهرکرد، دانشگاه صنعتی شاهرود، علامه طباطبایی، دانشگاه گیلان.
چهره های فعال دانشجویی درلیست نامبرده بالا که، اسناد ومدارک آن موجود و بخشا منتشر نیز شده است، تا به امروز بشکل فردی و دسته جمعی احضار،دستگیر و به زندان برده شدند تا رژیم به خیال خام خود بتوانند با زهرچشم گرفتن ازفعالین جنبش دانشجویی دختر و پسر و مرعوب کردن آن ها و هم چنین به عقب نشینی واداشتن دانشجویان ازحضوریکایک فعالین درصحنه اعتراضات سراسری ۱۶ آذر ۸۸ جلو گیری کند. وباخالی دیدن میدان نبرد، بخواهد سرکوب خشن تری را درسطح سراسری جامعه ایران اعمال کنند. از یک سو علیرغم این موج وسیع دستگیری ها، فرمانده ناجا در پاسخ به سئوال گزارشگر خبرگزاری کار ایرا ن -ايلنا، درتاریخ ۳ آذر ۸۸، دررابطه با اقدامات پليس به مناسبت ۱۶ آذر۸۸ گفت: «هنوزبرنامه خاصى كه قرارباشد اتفاق بيفتد اطلاعى نداريم اماهرتجمعى بايد به صورت فراخوان و قانونى اتفاق افتد اگرغيرقانونى باشد پليس با آن برخورد قاطع می كند…» وى درمورد افزايش حضورنيروهاى پليس درسطح خيابانها در روز۱۶آذرادامه داد: «بستگى دارد كه درآن روزچه اتفاقى بيفتد و درحال حاضرتصورى ازاتفاق آن روزنداريم بنابراين نمی توانم پيشبينى برنامه پليس را ارائه دهم.» ازسوی دیگر، این سخن- همانگونه که در بالا آوردم – درشرایطی عنوان می گردد که دادستان کل کشور، محسنی اژه ای اعلام داشته است: » قوه قضائيه مصمم است تابا تکرارهرگونه ناآرامی تازه توسط معترضان به نتيجه انتخابات رياست جمهوری ايران به صورت قاطع و بازدارنده برخورد کند…»درمقابل این قداره کشی بازهم این سئوال مطرح است؛چه سلسله عوامل درهم تنیده ای به همگامی وپیکارپیش برنده جنبش دانشجویی درآستانه ۱۶ آذرامسال و بعد ازآن تا سالگرد انقلاب ،بیش ازپیش به این جنبش یاری می رساند؟

این نکته که رژیم باهمه ابزارسرکوبگریش، قادرنشده تا به امروزجلوی گسترش اعتراضات دانشجویی را بگیرد و دانشجویان باهمه هزینه های گزافی که پرداخته اند، همچنان درصحنه مبارزه اند، خود نشانگراین واقعیت است که حکومتیان، ازیک سوچه میزان دربین دانشگاهها و توده دانشجویان و گرایشات مختلف درون آنان منزوی هستند و از سوی دیگرهمین امرنشانگر ظرفیت بالای اعتراض درجنبش دانشجویی رامعنی می بخشد ونیزنشان میدهد که طی سال های اخیرجنبش دانشجویی ظرفیت توده ای بیواسطه تری یافته است. تجربه تا به امروزمبارزه و هزینه های زندان، شکنجه، اخراج ازدانشگاه ها، ممنوعیت ازترم تحصیلی، ستاره دارشدن و قتل دانشجویان وغیره… این سطح تجربه عینی مبارزه را به یکایک دانشجویان سوسیالیست و ترقیخواه آموخته است که تنها با تلفیق دو سطح ازمبارزه مخفی وعلنی و سازماندهی هسته های مبارزاتی با درجاتی چند گانه و با ظرفیت های مختلف، می تواند این مبارزه دشواررا به پیش برد. این آن نکته ایست که پلیس سیاسی امروز بیش ازگذشته با تمام قوا نسبت به پیشروی این جنبش، چنگ و دندان نشان میدهد تا به هرطریقی جلوی سازمانگری سراسری این مبارزه را سد کند و نگذارد مراسم ۱۶ آذربه خیابان ها کشیده شود.دانشجویان بایدبرای درهم شکستن چنین مانعی، تنها با تکیه به گسترده ترین سطح اتحاد عمل موقت و پایدار و همسو شدن باعنصر توده ای این مبارزه و هماهنگی و پیوند دانشجویان بشکل توامان بر روشن ترین خواستهای طیف های مختلف دانشجویی و جامعه انگشت گذارند. باید مضمون این مرحله مبارزه را درسطح توده ای ترین شعارها با خود همراه گرداند و آن خواست آزادی فوری وبی قید و شرط همه دستگیرشدگان جنبش ضد استبدادی و پایان دادن به احضارها و پرونده سازی ها است. دانشگاه هاباید ازوجود نیروهای گارد و لباس شخصی و نیروی سهمیه چماقدار پاک شود. باید اساتید مورد پذیرش دانشجویان به محیط تدریس بازگردندو غیره …برای مقابله جویی حساب شده، لازم است که توده دانشجو ضمن هماهنگی با دانشگاههای گوناگون درتهران بزرگ وکوی دانشگاه، هماهنگ سازی این حرکتها با اقدامات سراسری دربیش از ۲۰۰ شهرستان دانشگاهی، بادرنظرگرفتن تقویت دوسطح رهبری مخفی و علنی و همگامی با جنبش اعتراضی زنان، مادران عزا و مادران اعدامی و خاوران، مادران ناپدیدشدگان، جوانان ومبارزان خیابانی دوره اخیر، خانواده های قتل های زنجیره ای سیاسی روشنفکران و فعالین سیاسی و نویسنده گان، معلمان، پرستاران،کارگران و زحمتکشان، جلب حمایت یکایک آنان، گام های اساسی رابردارند. این مبارزه درشرایط نابرابر امر تقابل توده دانشجو با پلیس سیاسی، تنهابا چنین همگامی، نقشه مندی ، سازمانگری، همراهی با دیگرجنبش های اجتماعی و دریک کلام پیوستن دو سطح ازمبارزات عمومی سیاسی ضد استبدادی با شورش گرسنگان وتهیدستان جامعه ایران و در همگامی با هم و آنان سنجید. این آمیزش نقطه امید آفرینی چشمان منتظر میلیون ها انسان ایرانی رنج و کار، و طالب آزادی وبرابری دردرون ایران و در سراسرگیتی است. دانشجویان دانشگاه های سراسرایران در۱۶ آدرامسال می باید با کشاندن خود ازدانشگاه به صحنه پیکارخیابانی، آفرینشگر این تجانس باشد . چنین باد!

پريسا نصر آبادي:اتحاد مجموعه جنبش های اجتماعی و مردم بر علیه اعدام

نوامبر 26, 2009

رادیو ندا: پريسا نصر ابادي از فعالين سوسياليست دانشگاه تهران پيرامون چرائي گسترش موج سركوب و اعدام ها از سوي رژيم در ايران گفت: روشن است كه جنبش اعتراضي مردم كه پس از كودتاي انتخاباتي 22 خرداد شروع و كماكان در جريان است از پتانسيل هاي زيادي برخوردار است. اين جنبش محصول 30 سال رنج و فقر و فلاكت، فقدان آزادي هاي سياسي و اجتماعي، و مجموعه مصيبت ها و رنج ها طي اين 30 سال حاكميت نظام سركوبگر اسلامي است. و طبيعي است كه رژيم بيم دارد اين جنبش كه روز بروز راديكاليزه ميشود پيشروي كند. ومي بينيم كه بر خلاف نيرو هاي اصلاح طلب كه ماهيت واقعي شان را در ناپيگير بودن نشان ميدهند و انديشه سازش را در ذهنشان مي پرورانند، مردم روز بروز خواست ها و مطالباتشان جدي تر و راديكاليزه ميشود و زنجيره اعتراضات از يك جنبش به جنبش ديگر مي پيوندد و منتقل ميشود.

او در ادامه اظهار داشت: بعد از اينكه از تظاهراتهاي مردم در خيابانها اندكي فرو كاسته شد شاهد آن بوديم كه همه در انتظار بازشدن دانشگاهها بودند تا جنبش دانشجوئي اين باراين مسئوليت را بدوش بگيرد ومبارزات مردم را در دانشگاهها ادامه بدهد. و ديديم كه بخوبي اين اتفاق افتاد و ما هر روز شاهد اعتراضات گسترده دردانشگاههاي آزاد و سراسري كشور هستيم. و ما 16 آذر را درپيش داريم تا شاهد آن باشيم كه اين بار جنبش دانشجوئي بعد ار 30 سال از ظرف دانشگاه فراتر ميرود و از نرده هاي سبز عبور ميكند و به خيابانها ميرود و در كنار مردم قرار ميگيرد.
این فعال دانشجویی خاطر نشان كرد : طبيعي است كه جنبش هر چه بيشتر پيش برود و هر چه راديكالتر بشود، رژيم بيمناك تر ميشود و به اعدام فعالين سياسي در زندان اقدام بكند. او با بيان اينكه رژيم احسان فتاحيان را اعدام كرد ولي با اعتراضات مردم در شهرهاي مختلف كردستان مجبور شد حكم اعدام شير كو معارفي را به تعويق بيندازد؛ ياد آور شد: اكنون تعداد ديگري از زندانيان سياسي در زندانها در خطر اعدام بسر ميبرند و اين واقعاً ميطلبد كه مجموعه جنبش هاي اجتماعي و تمام مردم متحدانه در قبال مسئله اعدام با هم متحد بشوند و در مقابل رژيم يك جنبش منسجم و كاملا ً به هم گره خورده سازمان بدهند تا مانع از اين بشوند كه بهترين جوانان اين سرزمين كه جان بر كف وارد عرصه مبارزه شده اند و اكنون در زندان هاي رژيم هستند اعدام شوند. بايد از اينها دفاع بكنيم و نگذاريم كه رژيم بيشتر از اين پيشروي كند و احسان هاي ديگري را از ما بگيرد.
http://www.radioneda.de/2009/11/22/Parisa_N.ram

http://www.radioneda.de/2009/11/22/Parisa_N.mp3

16 آذر و جنبش سراسری مردم ،ارژنگ بامشاد

نوامبر 14, 2009

دانشجویان سراسر کشور امسال در حالی برای برگزاری 16 آذر آماده می شوند که جنبش سراسری و اعتراضی مردم گام بزرگی به پیش برداشته است و جنبش صنفی ـ مطالباتی مزد و حقوق بگیران نیز با استواری تمام در حال حرکت است. جنبش مردمی در 13 آبان 88 یک گام بزرگ به جلو برداشت. سراسری شدن حرکت و شکل گیری آن در 20 شهر کشور از عمق و دامنه اعتراضات مردمی خبر می دهد. شعارهای 13 آبان از مطالبات اولیه چون بازپس گیری آرای انتخابات 22 خرداد، بسیار فراتر رفته بود. جنبش آشکارا ستون اصلی خیمه نظام اسلامی را هدف گرفته بود. این را هم اصلاح طلبان و هم حکومتیان متوجه شده اند. هر چند میرحسین موسوی در بیانیه 13 آبان تلاش کرد جنبش را متقاعد کند تا در چهارچوب های قانون اساسی و دستاوردهای دوره ی خمینی در جا بزنند، اما مردم این دعوت را محترمانه کنار گذاشته و چهارچوب های قانون اساسی جمهوری اسلامی را به چالش طلبیدند.همین امر باعث شد تا او مجبور شود پس از 13 آبان در مصاحبه با سایت جماران، بپذیرد قانون اساسی جمهوری اسلامی وحی منزل نیست و از زاویه ای ناتوانی ولایت فقیه و باریک شدن بدنه ی حکومت اسلامی را مطرح کند. پاره ای از اصلاح طلبان از این امر نگران شده اند وضمن انتقاد و ابراز نگرانی از سیاست های دستگاه ولایت، از مردم می خواهند از چهارچوب های مبارزه قانونی فراتر نروند.

هم زمان با جنبش سراسری، جنبش مطالباتی مزد و حقوق بگیران نیز در حال رشد است. حرکت های کارگری در هفت تپه و پالایشگاه نفت و پرستاران و ده های اقدام اعتراضی دیگر، نوید گسترش و عمق یابی مبارزات مطالباتی را می دهد. اعتراضات مادران و خانواده های جان باخته گان، زندانیان سیاسی و ناپدید شده گان نیز جبهه جدیدی در مبارزات توده ای گشوده است. اعتراضات مردمی در شهرهای استان کردستان در محکومیت اعدام بی شرمانه احسان فتاحیان، نشانه ای از رشد و گسترش همبستگی مردمی با خانواده های شهدا و زندانیان سیاسی است. دامنه ی اعتراضات سازمان ها و تشکل های سیاسی و اجتماعی و مدافع حقوق بشر، در ایران و جهان هم نمونه ی روشنی از گسترش این همبستگی است. دانشجویان دانشگاهای مختلف سراسر کشور نیز با قدرت حول خواست های سیاسی و مطالباتی خود دست به اقدام می زنند. آن ها عرصه را در محیط های دانشگاهی بر مزدوران رژیمی تنگ می کنند و اجازه نمی دهند بیش از این سیاست پادگانی کردن دانشگاه ها به اجرا در آید. از این رو بر متن رشد و عمق یابی جنبش سراسری عمومی و مطالباتی ، 16 آذراز راه می رسد..

در چنین شرایطی دستگاه ولایت و دولت متبوعش، خود را برای مقابله ی مؤثر با مردم آماده می کنند. قدرت حاکم که از سه طرف تحت فشار شدید قرار گرفته است، راه بازگشت و عقب نشینی را کنار گذاشته است. جنبش اعتراضی که حول خواست بازپس گیری حق رآی، شکل گرفته بود، اکنون چهارچوب های نظام اسلامی را هدف گرفته است. پیوند جنبش عمومی اعتراضی، با جنبش صنفی ـ مطالباتی، عرصه را بر سرکوبگران تنگ کرده است. جنبش مطالباتی در شرایط اجرای» قانون هدفمند کردن یارانه ها» که خالی کردن جیب های خالی مردم را هدف گرفته است، سر باز ایستادن ندارد. هم زمان با افزایش فشار جنبش مردمی، فشار بین المللی حول مناقشه ی انرژی هسته ای نیز تشدید می شود. فشار بین المللی در شرایطی که اراده واحد و محکمی در سیاست خارجی حاکم نیست، قدرت چانه زنی حاکمیت اسلامی را پائین آورده است. فشار توده ای در داخل و فشار بین المللی از خارج در شرایطی که رژیم اسلامی با بحران رشد یابنده ی اقتصادی دست و پنجه نرم می کند، زمینه نگرانی سران رژیم را فراهم آورده است. کاهش پول نفت، و ناتوانی دولت در برقراری تعادل در بودجه، آن ها را به آنجا رسانده است تا با تصویب قانون «هدفمند کردن یارانه ها» کم و کسری های بودجه و هزینه های هنگفت نیروهای سرکوب را از بخش های پائینی جامعه تامین کنند. دادن اختیارات تام به دولت احمدی نژاد برای هزینه کردن درآمدهای حاصله از حذف یارانه ها، در این راستا صورت گرفته است. بنابراین دستگاه ولایت و دولتش، که از سه طرف زیر فشارند به این نتیجه رسیده اند که هر نوع عقب نشینی در مقابل مخالفین درونی و جنبش مردمی، تعادلشان را بر هم خواهد زد. آن ها حاضرند در برابر فشار خارجی سر خم کنند، اما در مقابل مردم سیاست تشدید سرکوبِ خشن و بر پا داشتن چوبه های دار را انتخاب کنند. اعدام جنایت کارانه ی رفیق احسان فتاحیان درسنندج و یا اعدام عبدالحمید ریگی در زاهدان و محکوم به اعدام کردن شیرکوه معارفی فعال کرد،حامد روحانی نژاد، محمدرضا علی زمانی، آرش رحمانی، داوود فریچه میراردبیلی و ناصر عبدالحسینی ، نمونه ی این سیا، ست جنایت کارانه است.

اتخاذ سیاستِ سرکوب خشن و تجدید آرایش نیروهای نظامی و انتظامی و امنیتی برای مقابله با مردم، و دست رد زدن به همه تلاش های بخش های از نیروهای خودی برای یافتن راه های سازش میان جناح های حکومتی، با رادیکالیزه شدن جنبش مردمی پاسخ گرفته است. این امر اصلاح طلبان را در موضع بغرنجی قرار داده است. برخی از آن ها نگران پیشروی جنبش و رادیکالیزه شدن آن هستند و این را به زبان های گوناگون بیان می کنند. و برخی نیز خود را مجبور می بینند در کنار مردم بمانند. رشد و گسترش جنبش و بالا رفتن خواست های مطالباتی در میان توده های مردم، و فراتر رفتن خواست ها و شعارها از چهارچوب های قانونی، به تدریج مسئله نحوه سازمانیابی و رهبری جنبش رو به رشد را در دستور قرار خواهد داد. امری که امید می رود از سوی فعالین و سازمانگران درگیر مبارزه ی روزمره کنونی، به تدریج پاسخ در خور بگیرد و مانع از آن شود که موج سواران حرفه ای از خلاء رهبری در حال شکل گیری دوره ی انتقال، از آن سوءاستفاده کنند.

بر متن وضعیت کنونی جنبش اعتراضی، تدارک برگزاری مراسم سالانه 16 آذر در دستور کار فعالین دانشجویی و سیاسی قرار گرفته است. این امر، 16 آذر امسال را با 16 آذرهای گذشته متفاوت می سازد. امسال، دانشجویان، دیگر تنها نیستند. جنبش دانشجویی جزء فعال و پرشور جنبش توده ای است. اما مراسم 16 آذر، مراسمی مورد قبول رژیم نیست. حکومت اسلامی در تمامی 30 سال گذشته تلاش کرده است از برگزاری مستقل این روز ممانعت به عمل آورد. امسال نیز طبعأ تلاش می کنند تا مانع برگزاری پرشکوه این مراسم شوند. آن ها بار دیگر، زبان تهدید را بکار خواهند گرفت. نیروهای سرکوبشان را برای درهم شکستن حرکت های دانشجویی در دانشگاه ها و بیرون از دانشگاه ها بسیج خواهند کرد. مزدوران بسیج دانشجویی شان را علیه دانشجویان مبارز و آگاه تجهیز خواهند ساخت. اما این بار نیز مفتضحانه شکست خواهند خورد. دانشجویان در خانه ی خود، در سنگرهای طبیعی خود، مقاومت متحدی را سازمان خواهند داد. شعله ور شدن فریاد های اعتراض در 200 دانشگاه و در پنجاه شهر سراسر کشور، به سراسری شدن مقاومت توده ای کمک خواهند کرد. سازمان دادن چنین حرکت بزرگی، به کار سازمانگرانه ی گسترده ای نیاز دارد. هم آهنگی میان حرکت های دانشجویی در یک دانشگاه، در دانشگاه های یک شهر و در دانشگاه های سراسر کشور، کار ساده ای نیست. این هم آهنگی، که به کار و تلاش فراوانی نیازدارد، قدرت جنبش دانشجویی را بشدت افزایش خواهد داد و نیروهای سرکوب را در سنگرهای مختلف پراکنده خواهد ساخت. حضور دانشجویان در سراسر کشور، اگر با حضور دانش آموزان همراه شود، با توجه به این که دانشجویان و جوانان کشور اکثرأ از خانواده های مزد و حقوق بگیران هستند، ایده های جنبش اعتراضی را به هر خانه ای خواهند برد و حمایت گسترده ای را جلب خواهند کرد. این امر زمینه های پیوند مبارزات دانشجویی با مبارزات عمومی و مطالباتی را بیش از پیش مستحکم خواهد ساخت. از سوی دیگر نقش دانشجویان دختر در حرکت های دانشجویی و پیوند آن ها با جنبش زنان، پیوند این دو نیروی اجتماعی فعال را نیز تقویت خواهد کرد. حضور دانشجویان دانشگاه های مناطق ملی نیز زمینه ساز پیوند هر چه بیشتر جنبش دانشجویی با جنبش خلق های تحت ستم ملی خواهد بود.از این رو اگر هم زمان با مراسم مستقل 16 آذر امسال، دامنه ی حرکت های مطالباتی مزد و حقوق بگیران و مبارزات زنان و ملیت های تحت ستم نیز گسترش یابد، می تواند 16 آذر را به نقطه عطفی در تاریخ چند ماه اخیر جنبش اعتراضی مردم تبدیل کند.

http://bamschad.wordpress.com/

22 آبان 1388ـ 13 نوامبر 2009ذ